Aangekomen in Mendoza

Vanmorgen vroeg aangekomen in Mendoza het koninkrijk van de wijn, even Buenos Aires achter me gelaten, met wat pijn in het hart ...

Vooreerst moet ik zeggen dat ik erg blij ben dat ik mijne online Spaanse cursus met ernst heb afgewerkt. Immers ik heb hier al een hoop gesprekken in het Spaans gevoerd waarbij ik moet zeggen dat ik zowat alles versta (soms na het vragen om te herformuleren) en dat ik zelf ook zowat alles gezegd krijg (soms wel met wat hilarische taferelen als een woord net niet betekende wat je wilde ...). Maar dat valt dus erg goed mee.

Zo ben ik bij de tweede dag op stap een grote kanshebber op de Minima prijs tegen gekomen, Ben de volgende dag met haar gaan eten en we verloren zelfs de tijd uit het oog in de conversatie die meer dan 3 uur duurde. Daarna ... laten we zeggen dat ik niet geslapen heb ;-)
Voila Adriana afkomstig van tegen de Boliviaanse grens

Ik veronderstel dat er nu wel reactie zal komen van het thuisfront ...

Natuurlijk had ik al een dagtrip geboekt naar Urugay, om het kleine stadje Colonia te bezoeken, dus moest ik om 10u de speedcatamaran op voor een uurtje. Het stadje zelf is erg rustiek met het oude gedeelte nog huisjes uit de coloniale tijd. Best erg gezellig om enkele uurtjes in rond te dwalen ...


s Avonds kwam ik dan terug in BA aan in het hostel (naam Portal del Sur en hierover enkel positieve commentaar) tegen 21 uur en zijn we vervolgens met 12 samen met een gast die daar werkt gaan eten in Palermo in een klein restoke waar er live werd gezongen met folkloristische muziek uit het noorden van Argentinie. Werkelijk indrukwekkend goed ....

Tegen half 4 lag ik dan in mijne nest voor een goed uur want om 4.45 wake-up call om mijne vlieger naar Mendoza te nemen om 6.30. Hier aangekomen ben ik naar een hostal gegaan dat een Braziliaan met gisteren aanraadde Campo Base waar ik een kamer deel met 8. En als ik het geod heb 3 parisiens die me zoals we dat van hen gewoon zijn niet erg vriendelijk overkomen (vooral omdat ik de enige ben die alles versta wat ze zeggen ...)

Ik heb me dan maar een paar uurkes op mijn bed gegooid om toch nog wat slaap op te halen (had nog anderhalf uur in het vliegtuig). Net boven mijn hoofd is er een glazen klapraampje dat ik had dichtgedaan om te slapen en dat ik terug wilde opendoen nadat ik wakker was. Tja ge kent dat "kom ik sla er even op en dan valt dat wel open en daar is toch een kettingske aan ... Wel het volgende was een hevig gerinkel van kapot glas, blijkbaar toch geen sterk kettingske ...

Kwam de gast van de receptie natuurlijk direct de kamer in gelopen (ikwas daar alleen) en ik ondertussen uit mijn bed gesprongen, en natuurlijk net wakker met slaapogen, gebarend dat ik ineens wakker geschrokken ben van het lawaai van het glas. Ze zijn er nog mee weg ook ...

Zo nu wat verder door het stadje wandelen en eens iets eten (het is bijna 16u). Tot binnenkort voor het vervolg ...

Geert